4/28/2017

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε. ΣΕ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΣΤΗΝ ΤΑΡΣΟ (ΑΠΟ 07/05 ΕΩΣ 14/05/2017)

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΣ ΤΑΡΣΟΥΣ ΣΤΑ ΑΔΑΝΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ .ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΕΤΑΛΑ.

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΑΡΣΟΣ ΤΗΣ ΚΙΛΙΚΙΑΣ ,ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΒΩΝΑ 673 π.Χ.. ΗΤΑΝ ΠΟΛΗ ΕΚΑΤΕΡΟΘΕΝ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΥΔΝΟΥ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΛΟΥΣΘΗΚΕ Ο ΜΕΓ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕ . ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΤΑΡΣΟ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΕ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΤΗΝ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑ . ΕΠΙ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΗΤΑΝ " CIVITAS LIBERA " ΠΟΛΗ . ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ Η ΓΕΝΝΕΤΗΡΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΠΕΡΙΠΟΥ 15 μ.Χ. ΚΑΙ Η ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΜΟΥΣΕΙΟ .

ΤΑ ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΘΑ ΚΟΣΜΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΟΥΣ .


4/26/2017

Έκθεση σε gallery Γκοβεδάρου

Εκθέσεων συνέχεια.....
Ακόμη μια ομαδική έκθεση μελών του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.
Gallery Γκοβεδάρου με θέα την Νέα παραλία στην πρώην οδό των Ανθέων τώρα Γ.Παπανδρέου 5
Εγκαίνια 03 Μαΐου 2017 και ώρα 19:00
Σας περιμένουμε........


4/09/2017

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Ο Πρόεδρος Κ. Παλιάν και το Δ.Σ. του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε. εύχονται στα μέλη ,συνεργάτες ,φίλους και γνωστούς Καλό Πάσχα.


4/02/2017

Έκθεση Μινιατούρας 2017 του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.

Έκθεση μινιατούρας 2017 του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.

Στην αίθουσα ART NOISE (πρώην VLASSIS) θα γίνει φέτος η έκθεση Μινιατούρας των μελών του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.
Σας περιμένουμε γιατί  ...." ουκ εν τω πολλώ το ευ "

4/01/2017

Έκθεση φωτογραφίας και video art


"Το φύλο μου, ο εαυτός μου"
Το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης διοργανώνει έκθεση φωτογραφίας και video art, που θα φιλοξενηθεί στην  TOSS Gallery / (bar la dose), στην περιοχή της Βαλαωρίτου, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, με συμμετοχή νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.
TossGallery, (Bar La Dose), Βηλαρά 1 και Συγγρού, (περιοχή Βαλαωρίτου), Θεσσαλονίκη
Εγκαίνια την Παρασκευή 31/3/2017, 8.30'μμ.  
Διάρκεια μέχρι 19/4/2017.
Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 21.00 έως 02.00
Στην έκθεση συμμετέχουν μερικοί από τους πιο καταξιωμένους, νέους Έλληνες καλλιτέχνες, που ζουν, εργάζονται και διαπρέπουν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Περιλαμβάνει 12 φωτογραφικές ενότητες, 1 video art, 1 performance και μια φωτογραφική κατασκευή.
Προσπαθεί να εξερευνήσει το θέμα του φύλου μέσα από το βίωμα, την εμπειρία και την αναζήτηση, που οδηγεί σε μια εμβάθυνση για μια πιο ουσιαστική αυτογνωσία, καθώς και να αναδείξει την έκφανση του φύλου ως μια καθαρά πολιτική πράξη. Η τέχνη είναι η τελευταία καταφυγή του ανθρώπου για να εκφράσει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια αυτό που του συμβαίνει, πεδίο στο οποίο συνήθως ο λόγος αποδεικνύεται λίγος!

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:
Φρόσω Παπαδημητρίου, Τζίνα Μαραγκουδάκη, Μάνος Χρυσοβέργης, Λίλη Ζουμπούλη, Πάνος Κέφαλος, Εύα Γερομιχαλού-Βέη, Έλενα Γανδά, Γιώργος Κάνης, Γεωργία Πονηράκου, Γεωργία Λαλέ (video), Βασιλική Σανδάλη, Κυριάκος Κατσαρέας, Φίλη Ολσέφσκι, Μαρία Τζεφέρη, Αφροδίτη Δάφνου (performance)
Η performance των εγκαινίων γίνεται σε συνεργασία με το Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.
Επιμέλεια : Θανάσης Ράπτης.
Με αφορμή την έκθεση θα φιλοξενηθεί στο τεύχος του περιοδικού ΕΝΕΚΕΝ που θα κυκλοφορήσει στα τέλη Μαρτίου ειδικό εκτενές αφιέρωμα με κείμενα σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα, καθώς και φωτογραφικό ένθετο με αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες της έκθεσης.
Η έκθεση γίνεται στο πλαίσιο σειράς δράσεων με άξονα το Φύλο, κάτω από το γενικό τίτλο "Το φύλο μου, ο εαυτός μου", που διοργανώνει το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης για το 2017.


"Το φύλο μου, ο εαυτός μου"
Ποτέ δεν ένιωσα καταπιεσμένη εξαιτίας του φύλου μου. Κάθε φορά που γράφω ένα ποίημα ή ζωγραφίζω, δεν είμαι γυναίκα. Είμαι καλλιτέχνις” Patti Smith, Ποιήτρια, Μουσικός
Το φύλο στον άνθρωπο είναι ένας πολύ σοβαρός παράγοντας, που διαμορφώνει/διαμορφώνεται από τον ψυχισμό του. Οι περισσότεροι άνθρωποι συνήθως προσαρμόζονται -κάποιες φορές με επώδυνο τρόπο- στο ρόλο-φύλο που τους έτυχε! Το προφανές βιολογικό φύλο αποτελούσε για αιώνες αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα και για την επιστήμη.
Εγώ ήμουν απελευθερωμένη γυναίκα πολύ καιρό πριν εφευρεθεί ο όρος γι' αυτό” Peggy Guggenheim, Συλλέκτης έργων τέχνης
Τον όρο 'gender' (φύλο) εισήγαγε πρώτη φορά το 1972 ο ανθρωπολόγος Ann Oakley, ώστε να πάρει την έννοια του «κοινωνικού φύλου», δηλαδή του φύλου που γνωρίζουμε ότι έχει κατασκευαστεί κοινωνικά και πάντα σε αντίστιξη με τον όρο «sex» ο οποίος θα αντιστοιχούσε στο βιολογικό φύλο. Μέχρι τότε, ο όρος sex ήταν αυτός που σήμαινε το φύλο και για κάποια χρόνια μετά το τέλος του δεύτερου κύματος του φεμινισμού (1960-1980), οι όροι sex και gender αλληλοσυμπληρώνονταν και συγκρούονταν μέσα σε ένα κλίμα γενικότερης αμηχανίας.
Φύλο δεν είναι κάτι που κάποιος 'είναι', είναι κάτι που κάποιος 'κάνει', μια πράξη ... το να 'κάνεις' μάλλον παρά το να 'είσαι'. Δεν υπάρχει έμφυλη ταυτότητα πίσω από τις εκφάνσεις του φύλου. Αυτή η ταυτότητα είναι επιτελεστικά δομημένη από τις πλέον χαρακτηριστικές εκφάνσεις που λέγεται ότι είναι το αποτέλεσμά της. Αν ο αμετάβλητος χαρακτήρας του sex-φύλου είναι αμφισβητούμενος, ίσως αυτή η δομή που ονομάζεται 'sex-φύλο' είναι αυτό που έχει δομηθεί πολιτισμικά ως gender-φύλο. Στην πραγματικότητα, ίσως ήταν ήδη πάντα gender -φύλο, έχοντας ως συνέπεια ο διαχωρισμός ανάμεσα στα δύο να καταλήγει στο να μην υπάρχει διαχωρισμός” Judith Butler, Αμερικανίδα φιλόσοφος και θεωρητικός του Φύλου
Στην έκθεση "Το φύλο μου, ο εαυτός μου" συμμετέχουν μερικοί από τους πιο καταξιωμένους, νέους Έλληνες καλλιτέχνες, που ζουν, εργάζονται και διαπρέπουν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Περιλαμβάνει 12 φωτογραφικές ενότητες, 1 video art, 1 performance και μια φωτογραφική κατασκευή. Προσπαθεί να εξερευνήσει το θέμα του φύλου μέσα από το βίωμα, την εμπειρία και την αναζήτηση, που οδηγεί σε μια εμβάθυνση για μια πιο ουσιαστική αυτογνωσία, καθώς και να αναδείξει την έκφανση του φύλου ως μια καθαρά πολιτική πράξη. Η τέχνη είναι η τελευταία καταφυγή του ανθρώπου για να εκφράσει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια αυτό που του συμβαίνει, πεδίο στο οποίο συνήθως ο λόγος αποδεικνύεται λίγος!
Διαισθανόμουν ότι υπήρχε διπλός κίνδυνος για την συγκρότηση της έκθεσης: ή να γίνει πολιτικά ορθή, κλείνοντας τα μάτια στις επιθυμίες ενός μεγάλου ποσοστού της κοινωνίας ή να χειραγωγηθεί από τις 'σειρήνες' της 'πιασάρικης' φωτογραφίας, αποκλειστικά με ακραίες σκηνές, με κύριο χαρακτηριστικό την εκτός ορίων σεξουαλικότητα, παγίδα στην οποία συνήθως πέφτουν θεματικά κινηματογραφικά αφιερώματα που έχω δει κατά καιρούς. Επιδίωξα τέλος να υπάρχει η διαπραγμάτευση της κορυφαίας -κατά τη γνώμη μου- έμφυλης ανθρώπινης έκφανσης, που δεν είναι άλλη από τη μητρότητα.
Με την εμπειρία που απόκτησα φωτογραφίζοντας για πολλά χρόνια την πάλη μεταξύ των δύο φύλων με τους κώδικες και τους ορισμούς τους και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στις σχέσεις μεταξύ τους, ήταν μεγάλη ανακούφιση για μένα να συναντώ ανθρώπους που είχαν ξεπεράσει τα όρια που βάζει το φύλο. Πολλοί άνθρωποι τρομοκρατούνται αν δεν κατηγοροποιούν τους άλλους -ως προς την φυλή, την ηλικία και κυρίως ως προς το φύλο. Θέλει γερά κότσια να βγαίνεις στο δρόμο και να πέφτεις σε ρωγμές. Κάποιοι φίλοι μου αναιρούν τα φύλα καθημερινά από αγόρι σε κορίτσι και πάλι από την αρχή"
Nan Goldin, Αμερικανίδα φωτογράφος
Η πορεία της προετοιμασίας της έκθεσης μου έδωσε την ευκαιρία για ανταλλαγή απόψεων με τους συμμετέχοντες, που οδήγησε στην ανακάλυψη πτυχών της προσωπικότητάς μας που δεν είχαμε φανταστεί, αλλά και περαιτέρω εξερεύνηση της ψυχοσύνθεσής μας και των βαθύτερων επιθυμιών μας. Νιώθω δε ότι επηρέασε βαθιά και τον δικό μου ψυχισμό, καθώς -καθόλου τυχαία νομίζω- επανενεργοποιήθηκαν στοιχεία της έμφυλης συνειδητότητάς μου, που βρίσκονταν σε ένα είδος λήθαργου, χαμένα σε μια θάλασσα βεβαιοτήτων!
Και οι άντρες και οι γυναίκες θα έπρεπε να αισθάνονται ελεύθεροι να είναι ευαίσθητοι. Και οι άντρες και οι γυναίκες θα έπρεπε να αισθάνονται ελεύθεροι να είναι δυνατοί ... Έφτασε η ώρα που θα πρέπει όλοι να αντιλαμβανόμαστε το φύλο σε ένα φάσμα και όχι σαν αντιτιθέμενα σύνολα από ιδεώδη” Emma Watson, Αγγλίδα ηθοποιός, μοντέλο και ακτιβίστρια
Θανάσης Ράπτης  
          Φωτογράφος – Επιμελητής της έκθεσης



3/29/2017

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Θέμα : Πρόσκληση - Σημείο συνάντησης Κεφαλόποδων στο Ενυδρείο Κρήτης – Διεθνής Έκθεση

Θέμα : Πρόσκληση - Σημείο συνάντησης Κεφαλόποδων στο Ενυδρείο Κρήτης – Διεθνής Έκθεση

Το Ενυδρείο Κρήτης σας Προσκαλεί στα Εγκαίνια της Έκθεσης με θέμα τα κεφαλόποδα την Παρασκευή 31/03/17 και ώρα 19:00.
Με αφορμή το επιτυχές διεθνές συνέδριο που διεξάγεται στις εγκαταστάσεις του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών – Ενυδρείο Κρήτης (28-30/03/17) με θέμα τα κεφαλοπόδα (Cephalopod Science from Biology to Welfare,) φιλοξενούμε εκθέματα καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο.
Επιμέλεια έκθεσης: Κώστας Παγωμένος, Ryuta Nakajima, Πάνος Γρηγόριου
28 Μαρτίου – 30 Σεπτεμβρίου 2017(ώρες λειτουργίας Ενυδρείου Κρήτης)
Ενυδρείο Κρήτης, CRETAquarium
Για αιώνες, τα κεφαλόποδα, όπως χταπόδια, καλαμάρια και σουπιές, έχουν συναρπάσει καλλιτέχνες και τεχνίτες πολλών παράκτιων πολιτισμών. Αναπαραστώνται σε τοιχογραφίες, ψηφιδωτά, πίνακες ζωγραφικής, τατουάζ, αγαλματίδια, παιχνίδια, καταναλωτικά προϊόντα, γλυπτά, κοσμήματα, κλπ Μια απλή αναζήτηση εικόνων στο διαδίκτυο για «χταπόδι» και «καλαμάρι» υπερβαίνει τις 55 εκατομμύρια επισκέψεις (hits) στην αγγλική και μόνο, η οποία υπερβαίνει κατα πολύ μια αναζήτηση για τον «Andy Warhol». Αυτός ο αριθμός είναι εντυπωσιακός αν λάβουμε υπόψη ότι ο περισσότερος κόσμος δεν έχει καν δει τα ζώα αυτά ποτέ του ζωντανά. Η συγκεκριμένη έκθεση προσπαθεί να εξετάσει αυτή τη βαθιά πολιτιστική συγγένεια με τα κεφαλόποδα η οποία μπορεί να περιλαμβάνει παράγοντες συναισθηματικούς, κοινωνικο-πολιτικούς, μεταφορικούς, θρεπτικούς, βιολογικούς, περιβαλλοντικούς και θρησκευτικούς. Επιπλέον, με εργαλείο τα κεφαλόποδα, η έκθεση αυτή προσπαθεί να δημιουργήσει μια πραγματικά πολύτιμη διεπιστημονική πλατφόρμα για να συζητηθούν οι σύγχρονες τάσεις, τόσο στην τέχνη όσο και στην επιστήμη. Αυτό, με τη σειρά του, θα βοηθήσει στη βαθύτερη κατανόηση της ανθρωπότητας και τη θέση της.

Με εκτίμηση,
Παπαδάκης Μιχάλης
Δ/ντης Cretaquarium θαλασσόκοσμος




3/23/2017

Oμαδική θεματική έκθεση φωτογραφίας με τίτλο: " ΣΦΑΓΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΜΨHΣΤΟΥ"

EΓΚΑΙΝΙΑ TEΤΑΡΤΗ 29 Μαρτίου | 20.00
Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης | Αίθουσα Αλλατίνη-Ντασώ

Για μία ακόμη φορά, το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης ενδιαφέρεται για τη δημιουργική «καταγραφή» ειδικών περιοχών της πόλης εντός της οποίας αναπτύσσει τη δραστηριότητά του.
Αυτή τη φορά, οι σχέσεις των φωτογράφων (και με την πόλη και με τη φωτογραφία) αναπτύχθηκαν σε μία περιοχή της Δυτικής Θεσσαλονίκης, την περιοχή που μόλις πριν κάποια χρόνια φιλοξενούσε τα σφαγεία της πόλης, οικονομική δραστηριότητα που της άφησε την ονομασία, αν και έχει σταματήσει να ασκείται από δεκαετίες.
Η περιοχή των Σφαγείων της Θεσσαλονίκης (από το κτήριο των Δικαστηρίων, το λιμάνι και τη νέα Δυτική είσοδο μέσω της εθνικής οδού) αποτέλεσε για έναν αιώνα και πλέον κομβικό σημείο ανάπτυξης της πόλης. Αλλάζοντας αρκετές φορές χαρακτήρα, μορφή και ύφος φιλοξένησε, κατά καιρούς, παραγωγικές δομές, χώρους εμπορίου, δραστηριότητες του περιθωρίου της κοινωνικής ζωής αλλά και μέρος του πολιτιστικού γίγνεσθαι της πόλης.
Τα τελευταία χρόνια, μέσα στην κρίση, και για ακόμα μια φορά, διατηρώντας όλα αυτά τα επί μέρους ιστορικά χαρακτηριστικά της, η περιοχή μεταμορφώνεται από ένα ζωντανό κουφάρι-μνημείο του παρελθόντος του, σε κάτι νέο.

Οι φωτογράφοι που συμμετέχουν στην έκθεση παρουσιάζουν την πολυπλοκότητα της περιοχής, και τη συνέχεια ή την εγκατάλειψη της ζωής σε αυτή, με μικρές ατομικές εργασίες.
Το παλίμψηστο της περιοχής αναδεικνύεται μέσα από τις ξεχωριστές μεταξύ τους εικόνες, όχι μόνον επειδή καλύπτουν διαφορετικές θεματικές αλλά και γιατί αρθρώνονται διαφορετικά. Ανεξάρτητες μεταξύ τους φωτογραφικές προσεγγίσεις και χρήσεις του φωτογραφικού μέσου, ενορχηστρώνονται σε μια φόρμα που επιδιώκει τη δημιουργία ενός πάζλ εικόνων που συνθέτουν ένα ενδιαφέρον καλλιτεχνικό αφήγημα, ικανό να προβάλει με τον τρόπο του «και το ένα και το άλλο».

Στην έκθεση συμμετέχουν οι:
Εύη Δαλλίδου, Δημήτρης Δικμάνης, Βασίλης Καρκατσέλης, Δώρα Κατάκη, Λουκάς Κόνιας, Μαρία Λαμπριανίδου, Αργύρης Λιαπόπουλος, Βασίλης Μαντάς, Γιώργος Μαντάς, Τριάδα Μαραγκόζη, Δημήτρης Μιχαηλίδης, Λευτέρης Μικρός, Εύη Μούρνου, Σταύρος Ξηρός, Γιάννης Πομάκης, Μένη Σεϊρίδου, Άγγελος Σοφιανίδης, Έλσα Τζιάνα, Αλέκα Τσιρώνη, Αντριάνα Τυροπώλη και η Αλεξάνδρα Φωτιάδου.

Την ημέρα των εγκαινίων θα λειτουργήσει προβολή μιας άλλου είδους παρουσίασης της περιοχής.

Για περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφίες:
Βασίλης Καρκατσέλης, τηλέφωνο 6942 860 890, mail katselis@the.forthnet.gr
και στο www.fkth.gr

Εγκαίνια: Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017
Διάρκεια έκθεσης: 29 Μαρτίου - 20 Απριλίου 2017
Ώρες λειτουργίας: 18.30 έως 21.30 (εκτός Σαββάτου και Kυριακής)


Επιμέλεια Έκθεσης: Βασίλης Καρκατσέλης


Ενημέρωση.



Παρακαλούνται όλα τα εγγεγραμμένα μέλη του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε. να ενημερωθούν από τα e-mail τους για μελλοντικές εκθέσεις και άλλα θέματα που τους αφορούν.
Σε περίπτωση που δεν έχουν λάβει κάτι να στείλουν μήνυμα στο sketbeoffice@yahoo.gr (Γραμματεία Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε. ) για διασταύρωση του e-mail.
Από την Γραμματεία

3/22/2017

3/17/2017

Ατομική Εικαστική Έκθεση της Τσιρίκα Αθηνάς

Ο Μαγικός Αυλός – Όταν τρέχουν τα ποντίκια
11 Μαρτίου 2017 – 8 Απριλίου 2017

Η «Γκαλερί του Ήλιου», ο νέος εκθεσιακός χώρος που στεγάζεται στο Θέατρο «Δημήτρης Ροντήρης» , Φρυνίχου 10 στην Πλάκα, παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Αθηνάς Τ. «Ο Μαγικός Αυλός – Όταν τρέχουν τα ποντίκια», από 11 Μαρτίου έως 8 Απριλίου 2017.
Η Αθηνά Τ. είναι ζωγράφος, αριστούχος απόφοιτη της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Έχει κάνει αρκετές ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα της βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.

Η δημιουργός, εμπνεόμενη από τους μύθους του Μαγικού Αυλού, του Μότσαρτ και των Αφων Γκριμμ παρουσιάζει την έρευνά της για το Grotesque που την απασχόλησε ως μεθοδολογικό εργαλείο ανατροπής των κανόνων της φόρμας και των χρωμάτων. Είναι το δεύτερο σκέλος του εικαστικού διαλόγου Sublime - Grotesque που παρουσιάστηκε στην Βιέννη με πρώτο την έκθεση της Dorothea – «Ο Χρυσός του Ρήνου» που ήταν εμπνευσμένη από τον Βάγκνερ.
Όπως σημειώνουν οι επιμελήτριες της έκθεσης Ρεγγίνα Αργυράκη και Τζίνη Γεννηματά: «Ο ίδιος ο Μαγικός Αυλός ως αντικείμενο μπορεί να επιτρέψει την καλή ή την καταστροφική του χρήση, όπως ακριβώς και η ατομική ενέργεια. Έτσι η ζωγράφος ανοίγει την πίσω πόρτα σε αυτήν την μυθοπλασία, επιτρέποντας τα ποντίκια τωνπαραμυθιών των Grimm να διεισδύσουν στην σκηνή και να φέρουν και πάλι την κοροiδία των Ταγών απέναντι στον Αυλητή σε πρώτο πλάνο. Η ανθρώπινη φιγούρα γίνεται μονοδιάστατα γελοία και ασυνεπής και ως εκ τούτου εγκλωβισμένη σε μια αέναη θυματοποίηση χωρίς ελπίδα επανόρθωσης της Ηρωικής Ιστορίας κατά τις εκβολές του προηγούμενου προς τον παρόντα αιώνα.»


Εγκαίνια: Σάββατο 11 Μαρτίου 2017 18:00 – 22:00
«Γκαλερί του Ήλιου» εκθεσιακός χώρος Θεάτρου «Δημήτρης Ροντήρης» Φρυνίχου 10, Πλάκα, Αθήνα τηλ: 2114089670
Διάρκεια έκθεσης : 11/3/2017 έως 8/4/2017
Ώρες λειτουργίας: 17:00 –21:00 (Κυριακή κλειστά)



3/09/2017

The hour that has been

Έκθεση στην Tabya Gallery με έργα των εικαστικών Caroline Luigi και Νατάσας Σπυρίδου.
Η Caroline Luigi παρουσιάζει βίντεο και φωτογραφικά έργα, σχολαστικές συνθέσεις που απέχουν από την αμεσότητα της φωτογραφικής πράξης, και η Νατάσα Σπυρίδου παρουσιάζει ζωγραφική, με έργα που, αν και έχουν ως αφορμή διαφορετικές αφετηρίες, η μορφή του τοπίου υπερισχύει.

Η έκθεση θα διαρκέσει εώς την Κυριακή 12 Μαρτίου.

Tabya Gallery, Κων/νου Μελενίκου 14 Γ (έναντι πλατείας Χημείου),
Θεσσαλονίκη 546 35 - τηλ. 2311.242.522




3/08/2017

19ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΤΖΑΝΙΚΙΑΝ KAI ΡΙΤΣΙ ΛΟΥΚΙ


Το 1942 που γεννήθηκαν ο Γιερβάντ Τζανικιάν και ηΆντζελα Ρίτσι Λούκι, η Ευρώπη ζούσε μια πρωτοφα-νή, καθολική και σχεδιασμένη με ακρίβεια επίθεσηστη μείζονα σταθερά του ανθρώπινου πνεύματος:τη μνήμη.Τριάντα χρόνια αργότερα –στις αρχές της εκρηκτικής δεκαετίας του ’70– ο Γιερβάντ και ή Άντζελα έμελλε να συναντηθούν και ο έρωτάς τους δεν ήταν παρά η αφορμή για ν’ αρχίσουν τη σχολαστική ανασύστασηαυτής της μνήμης, η οποία μας παραδίδεται σήμερασαν ένα τεράστιο λεξικό εναλλακτικής Ιστορίας πάνωσε κομμάτια φιλμ. Πριν τη συνάντησή τους, ο πρώτος είχε σπουδάσει αρχιτεκτονική στη Βενετία, κουβαλώντας στην αρμενική του καταγωγή την τραγωδία μιας αγνοημένης γενοκτονίας, ενώ η δεύτερη έφτασε μέχρι το Σάλτζμπουργκ της Αυστρίας για να διδαχτεί ζωγραφικήαπό τον Όσκαρ Κοκόσκα.Στα επόμενα χρόνια,
εγκατέλειψαν την αρχιτεκτονική και τη ζωγραφική, συνάντησαν το σινεμά και άρχισαν να ανασυνθέτουν, αφηγηματικά και αισθητικά, τον ίδιο τον 20ό αιώνα. Ανακάλυψαν χαμένες μπομπίνες της γαλλικής κινηματογραφικής εταιρείας Pathé, στο ξεχασμένο σήμερα φορμά των 9,5mm, καθώς και σπάνιο υλικό του πιονιέρου Ιταλού ντοκιμαντερίστα Λούκα Κομέριο, και άρχισαν να συνθέτουν με αυτά μικρά αριστουργήματα.Οι καίριες πληγές που είχε δεχτεί η μνήμη το 1942,άρχισαν τώρα να επουλώνονται, καθώς οι δύο καλ-λιτέχνες καταπιάνονταν με τα μεγαλύτερα ζητήματατης σύγχρονης ιστορίας, μέσα από τα μάτια τωνηττημένων και των αφανών ηρώων της.Οι έρευνές τους έθεσαν σε αμφισβήτηση όλες τιςμέχρι τότε ανθρωπολογικές, ιστορικές και πολιτικέςβεβαιότητες, και τους οδήγησαν σε νέους δρόμουςκαι σε μια συνολική επανεξέταση του κινηματογρα-φικών κανόνων και, κυρίως, του κινηματογραφικούρυθμού του μοντάζ.Στις ταινίες που γύρισαν, αποτυπώθηκε η ιστορίατου «σύντομου 20ού αιώνα», όπως τον όρισε οΈρικ Χόμπσμπαουμ – από το 1914 δηλαδή, μέχριτο 1991. Είναι ταινίες που δεν είναι ακριβώς «ταινί-ες», ντοκιμαντέρ που δεν είναι μόνο «ντοκιμαντέρ»και πολυσύνθετα δοκίμια που αποτελούνται απόφιλμ, βίντεο, εγκαταστάσεις, φωτογραφίες, σχέδιακαι ακουαρέλες.Η μνήμη εγγράφεται σε αυτές τις ταινίες με τρόποσπαρακτικό, σαν μια αργόσυρτη λιτανεία τραυμάτων,σαν μια τραγωδία που καιροφυλακτεί στο παρελθόνκαι υπονομεύει το μέλλον.Ο φασισμός, η βαρβαρότητα της αποικιοκρατίας,οι πόλεμοι που συγκλόνισαν τον κόσμο και η μετα-νάστευση είναι βασικά θέματα στο σινεμά τους. Οιεικόνες τους σε στοιχειώνουν: πολιτικές κι ανατρεπτι-κές, εξωτικές αλλά και εφιαλτικές, καταδύονται στονπυθμένα της κινηματογραφικής λογικής.Ανάμεσα στο 1974 και το 1979, εισήγαγαν τα «αρω-ματικά φιλμ», με ειδικές μηχανές που ανέδυαν αρώ-ματα κατά την διάρκεια της προβολής (πολύ νωρί-τερα από το odorama του Τζον Γουότερς) και λίγοαργότερα εισήγαγαν την «αναλυτική κάμερα», μιαπρωτότυπη εφεύρεση η οποία επεξεργάζεται εκνέου το αρχειακό υλικό, γεννώντας νέες αφηγήσειςκαι νοήματα.Και, καθώς η μνήμη βρίσκεται και πάλι υπό διωγμόν, τα αταξινόμητα αριστουργήματα του Τζανικιάνκαι της Ρίτσι Λούκι εκθέτουν τη βασανιστική τουςαναγκαιότητα και ορίζουν την επιτακτική αξία τηςπρωτοπορίας.Ορέστης Ανδρεαδάκης
Νυχτερινό
Ιταλία | Italy 1997 Έγχρωμο | Color 18’Μια τσιγγάνικη γιορτή στο Σεράγεβο κατάτη διάρκεια της σερβικής πολιορκίας, μιαοικογένεια που κάθεται σ’ ένα μπαλκόνι στοΒελιγράδι, και σκόρπιες αναλαμπές από μιαερωτική ταινία στο Ζάγκρεμπ: θραύσματατης καθημερινής ζωής σ’ αυτό το χωνευτήριπολιτισμών, σκηνές παράλληλες με τηνπραγματικότητα του πολέμου ενορχηστρώνονταιμέσα από ένα απρόβλεπτο μοντάζ σ’ ένα λυρικόποίημα για την ελευθερία, τη βία και τη μυστικήζωή των ανθρώπων.

Βαλκανική απογραφή
Ιταλία | Italy 2000 Έγχρωμο | Color 62’Ως αντίδραση στους νατοϊκούς βομβαρδισμούςτης πρώην Γιουγκοσλαβίας, οι σκηνοθέτεςέφτιαξαν μια χειροποίητη ελεγεία για τηντραγωδία του πολέμου και την ανθρωπιστικήκαι οικολογική καταστροφή σ’ αυτή τη γωνιά τηςΕυρώπης. To φιλμ συνδέει και αντιπαραβάλλεικαρέ από σκηνές από τα Βαλκάνια της περιόδου1920-1940, άλλοτε εναέρια πλάνα τηςρημαγμένης γης κι άλλοτε γήινες λεπτομέρειεςαπό τη ζωή των ανθρώπων της εποχής. Έναέργο ανάλυσης που αντλεί υλικό από τοαρχείο ενός Ναζί αξιωματικού που συμμετείχεστους βομβαρδισμούς των Βαλκανίων τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εικόνες της Ανατολής: Βάνδαλος τουρισμός
Ιταλία-Γαλλία | Italy-France 2001 Έγχρωμο | Color 62’Στα αρχεία μιας βρετανικής μεγαλοαστικήςοικογένειας, οι σκηνοθέτες βρίσκουν φιλμάκιαπου τράβηξε ένα ζευγάρι σ’ ένα ταξίδι στις Ινδίεςτο 1928 και το 1929 – στο αποκορύφωμα του αγώναενάντια στην αποικιοκρατία. Ακόμα και οι πιο«αθώες», ιδιωτικές στιγμές του ζεύγους προδίδουντο υπεροπτικό τους βλέμμα στην εξωτική Ανατολήκαι στον κόσμο των ιθαγενών. Οι επεξεργασμένεςεικόνες αποκαλύπτουν τη δραματική αντίθεσηανάμεσα στους τουρίστες και τους τοπικούςπληθυσμούς: ενώ οι Βρετανοί απολαμβάνουν τοτσάι τους στην αυλή του Μαχαραγιά, οι ντόπιοιτριγυρνούν πεινασμένοι στους δρόμους. Άραγεπόσο διαφέρει αυτή η εικόνα από τον μαζικότουρισμό του σήμερα;

Oh! Uomo
Ιταλία | Italy 2004 Έγχρωμο | Color 71’Το τρίτο μέρος της Τριλογίας του Α΄ ΠαγκοσμίουΠολέμου εκτυλίσσεται μετά τον πόλεμο.Ξεκινώντας από τα εμβλήματα του ολοκληρωτισμούκαι την προσωπική οδύνη του ανθρώπου, η ταινίακαταλήγει στην αναπαράσταση του ανθρώπου ωςενός οργίλου θύματος βίας. Ένας κατάλογος τηςανατομίας του πληγωμένου σώματος που εστιάζειστην επίδραση που είχε η σύγκρουση στα παιδιάτο χρονικό διάστημα 1919-21, σ’ ένα ταξίδι απότην αποσύνθεση στην τεχνητή ανασύνθεση τουανθρώπινου σώματος. Αλλά τι είδος ανθρωπότηταείναι αυτή, που είναι ικανή να ξεχάσει και επιτρέπειστη φρίκη να επαναληφθεί γι’ άλλη μια φορά;

Βάρβαρη χώρα
Γαλλία-France 2013 Έγχρωμο | Color 65’Κάθε περίοδος έχει το φασισμό της. Με την«αναλυτική» τους κάμερα, όπως την αποκαλούν,οι σκηνοθέτες κάνουν μια βουτιά στο (ευσχήμως)λησμονημένο παρελθόν της ιταλικής αποικιοκρατίαςστην Αιθιοπία και προχωρούν σε μια διπλήανάγνωση – των ίδιων των εικόνων και του πώςκαταναλώθηκαν: εικόνες από στρατιωτικές ασκήσεις,μια γυμνόστηθη γυναίκα, η αντανάκλαση τουΜουσολίνι στην Αφρική. Το αποτέλεσμα είναιμια ζωτικής σημασίας ταινία για την Ευρώπη,που αυτοκτόνησε δυο φορές στο παρελθόν μεδύο παγκόσμιους πολέμους και τρομακτικέςδικτατορίες, και βρίσκεται τώρα ενώπιον νέωνδοκιμασιών.

2/28/2017

"Aπό το πορτρέτο στο τοπίο, από τον ρεαλισμό στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό"

Σήμερα το βράδυ στις 19:00 εγκαίνια στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.
Μια έκθεση για ....όλα τα εικαστικά γούστα.
Στην έκθεση εκτίθενται μεταξύ άλλων και έργα γνωστών Ελλήνων καλλιτεχνών από την πινακοθήκη της Εταιρείας.

Καλή επιτυχία και καλή θέαση.


2/24/2017

Ευχαριστίες

Να ευχαριστήσουμε την Άννα-Μαρία Αρβανιτίδου και το ALTER THESS, για την παρουσίαση της έκθεσής μας στη σελίδα του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.


http://alterthess.gr/content/omadiki-ekthesi-epta-eikastikon-sarx-elxi-mia-ekthesi-fantasioseon



ΣΑΡΞ-ΕΛΞΗ (workshop με τον Θ.Καρώνη)

Με την ευκαιρία της τελευταίας μέρας της έκθεσης Σαρξ - Ελξη , ελάτε την Τρίτη 28/2/2017, ώρες 6 - 9 μ.μ. για ένα workshop μικρογλυπτικής σε σαπούνι, ανοιχτό σε όλους. 
Φέρτε μαζί σας 1-2 σαπούνια που προτιμάτε, ένα μικρό μαχαίρι κουζίνας (με μύτη) και καλή διάθεση.
Ο Θάνος Καρώνης θα σας οδηγήσει και θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε τις κρυμμένες φόρμες, πριν αυτές λιώσουν στο νερό του μπάνιου.


2/23/2017

Εγκαίνια Έκθεσης στην Ε.Μ.Σ.

Την Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017, ώρα 19.00, γίνονται, στην Πινακοθήκη της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών,τα εγκαίνια της έκθεσης΄΄από το πορτρέτο στο τοπίο,από τον ρεαλισμό στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό΄΄. Συμμετέχουν εννέα διακεκριμένοι Έλληνες ζωγράφοι, μεταξύ των οποίων και ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος Δημήτρης Μυταράς, που πρόσφατα απεβίωσε. Επιμέλεια έκθεσης: Έλλη Καπλάνη Κοκκίνη, ιστορικός, κριτικός τέχνης. Οργάνωση έκθεσης: Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.

2/21/2017

Το Νέο Δ.Σ.του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.για τα έτη 2017-2018

Το νέο Δ.Σ. που προέκυψε μετά από την Γ.Σ.και την ψηφοφορία της 19/02/2017 στην αίθουσα Τεχνών του Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.είναι το πιο κάτω:

Πρόεδρος : Κ .Παλιάν / C.Balian
Α/Πρόεδρος και υπεύθυνη περιοδικού : Ηλιοπούλου Κριστιάνα
Γραμματέας : Τάσιος Χρήστος
Ταμίας : Περδίκη Σοφία
Α Μέλος - Β Γραμ.- υπεύθυνη Πινακοθήκης : Βυζοβίτου Ευφροσύνη
Β Μέλος και Β Ταμίας : Μονογυιός Ιωάννης
Γ Μέλος : Λαζαρίδου Βούλα

Από την Γραμματεία

2/20/2017

Ατομική Εικαστική Έκθεση Ο Χρυσός του Ρήνου Dorothea

11 Φεβρουαρίου 2017 – 7 Μαρτίου 2017
Η έκθεση «Ο Χρυσός του Ρήνου» είναι εμπνευσμένη από την ομώνυμη όπερα του Ρίχαρτ Βάγκνερ. Σύμφωνα με την σκανδιναβική μυθολογία, ο θησαυρός του Ρήνου φυλάσσεται από τις νύμφες, κόρες του ποταμού. Μπορεί να τον κλέψει μόνο όποιος αποκηρύξει την Αγάπη. Ο νάνος Άλμπεριχ μετά από σφοδρή ερωτική απογοήτευση αποκηρύσσει την Αγάπη και κλέβει το χρυσάφι.

Το χρυσάφι αυτό ήταν η πληρωμή των δύο γιγάντων που έφτιαξαν το κάστρο των θεών στην Βαλχαάλα και κρατούν όμηρο την θεά Φράια μέχρι να τακτοποιήσουν οι θεοί το ζήτημα. Όμως η θεά Φράια είναι η φύλακας των χρυσών μήλων που κρατούν νέους και δυνατούς τους θεούς. Έτσι οι θεοί αρχίζουν να γερνούν...
Στο σκοτεινό του βασίλειό το Νίμπελχαϊμ (γερμανικά: Nibelheim, Nibel = Νέφος, ομίχλη, σκότος, heim = βασίλειο) ο νάνος Άλμπεριχ έχει φτιάξει με το χρυσό του Ρήνου ένα δαχτυλίδι, το διάσημο για μας «Δαχτυλίδι των Νιμπελούγκεν». Οι θεοί Βόταν και Λόγκε με πονηριά καταφέρνουν να συλλάβουν τον Άλμπεριχ, να τον οδηγήσουν στην Βαλχαάλα και να του πάρουν το δαχτυλίδι. Αυτός καταριέται όποιον φορέσει το δαχτυλίδι να έχει δυστυχίες και θάνατο.
Μόλις δίνουν οι θεοί το δαχτυλίδι στους γίγαντες που ήταν η πληρωμή τους για το χτίσιμο του κάστρου των θεών στην Βαλχαάλα, ο ένας σκοτώνει τον άλλον πάνω στην μοιρασιά και έτσι ξεκινάει η περιπέτεια του καταραμένου δαχτυλιδιού των Νιμπελούγκεν.
 Σε αυτόν τον μυθικό κόσμο μας ξεναγεί η Dorothea παρουσιάζοντας πίνακες, μεγάλες επιφάνειες με μορφές γιγάντων και γλυπτικές εγκαταστάσεις. Όπως επισημαίνει η επιμελήτρια Ρεγγίνα Αργυράκη: «Η Dorothea ασχολείται με τα θέματα της ηρεμίας και της ακρίβειας στην ζωγραφική, εκεί όπου βασίζει τον σχηματισμό προτάσεων αισθητικής. Παρουσιάζοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε διαπολιτισμικά θέματα που ξεπροβάλουν απο την όπερα, παρουσιάζει μια ολόκληρη έκθεση εμπνευσμένη απο το Sublime του Wagner.»